แม่เลี้ยงเดี่ยวรายหนึ่งในจังหวัดลำปาง ได้พิสูจน์ให้เห็นถึงความรักและความอดทนที่ไร้ขีดจำกัด ในการเลี้ยงดูลูกสาวที่พิการทางสมองและกล้ามเนื้อมาตั้งแต่กำเนิด เป็นเวลานานถึง 20 ปี โดยไม่เคยแสดงอาการท้อแท้หรือย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ
ความรักที่ไม่มีเงื่อนไข
คุณแม่เล่าว่า ลูกสาวเกิดมาพร้อมกับโรคที่ส่งผลต่อพัฒนาการทางสมองและกล้ามเนื้อ ทำให้ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ต้องพึ่งพาการดูแลจากแม่ตลอดเวลา แม้จะต้องเผชิญกับความยากลำบากทั้งทางร่างกายและจิตใจ แต่แม่ก็ไม่เคยคิดที่จะละทิ้งลูก
การดูแลที่ต้องใช้ความอดทน
การดูแลลูกสาวในแต่ละวันเป็นเรื่องที่ต้องใช้ความอดทนอย่างมาก ตั้งแต่การป้อนอาหาร การอาบน้ำ การพาไปพบแพทย์ ไปจนถึงการให้กำลังใจและความรัก ซึ่งแม่ทำทุกอย่างด้วยความเต็มใจ
- ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมอาหารและดูแลลูก
- ต้องพาลูกไปทำกายภาพบำบัดเป็นประจำ
- ต้องคอยสังเกตอาการและความผิดปกติของลูกตลอดเวลา
อุปสรรคที่ต้องเผชิญ
นอกจากความเหนื่อยล้าทางกายแล้ว แม่ยังต้องเผชิญกับปัญหาทางการเงิน เพราะต้องใช้เงินจำนวนมากในการรักษาและดูแลลูก รวมถึงการถูกสังคมมองด้วยสายตาแปลกๆ แต่แม่ก็เลือกที่จะไม่สนใจและมุ่งมั่นดูแลลูกต่อไป
กำลังใจจากลูก
แม้ลูกสาวจะไม่สามารถพูดหรือแสดงความรู้สึกได้ชัดเจน แต่แม่บอกว่ารอยยิ้มและแววตาของลูกคือกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ทำให้แม่มีแรงสู้ต่อไป
- รอยยิ้มของลูกทำให้แม่ลืมความเหนื่อย
- แววตาที่สดใสของลูกเป็นแรงผลักดันให้แม่ไม่ยอมแพ้
- ความผูกพันระหว่างแม่ลูกเป็นสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้
ความหวังในอนาคต
แม่หวังว่าสักวันหนึ่งลูกสาวจะสามารถช่วยเหลือตัวเองได้บ้าง และอยากให้สังคมเปิดใจยอมรับคนพิการมากขึ้น พร้อมทั้งฝากถึงพ่อแม่ที่มีลูกพิการว่า อย่าท้อแท้ เพราะความรักคือพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
