ประเทศไทยได้รับการจัดอันดับให้เป็นแหล่งลงทุนทางธุรกิจที่ดีที่สุดอันดับ 10 ของโลกในปี 2567 ตามรายงานของ US News & World Report ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 10 กันยายน 2567 การจัดอันดับนี้พิจารณาจากปัจจัยหลายประการ ได้แก่ เสถียรภาพทางเศรษฐกิจ ความโปร่งใสของรัฐบาล และสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่เอื้ออำนวย
ปัจจัยที่ทำให้ไทยติดอันดับ
รายงานระบุว่าไทยมีคะแนนสูงในด้านเสถียรภาพทางเศรษฐกิจและความโปร่งใสของรัฐบาล ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ดึงดูดนักลงทุนต่างชาติ นอกจากนี้ ไทยยังมีโครงสร้างพื้นฐานที่พัฒนาแล้วและแรงงานที่มีทักษะสูง ทำให้เป็นจุดหมายปลายทางที่น่าสนใจสำหรับการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ
โดยในปี 2566 ไทยมีเงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) สุทธิประมาณ 1.2 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าถึง 15% ตามข้อมูลของธนาคารแห่งประเทศไทย
การแข่งขันในภูมิภาค
ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไทยอยู่ในอันดับที่ 2 รองจากสิงคโปร์ที่ติดอันดับ 1 ของโลก ขณะที่มาเลเซียและเวียดนามอยู่ในอันดับที่ 20 และ 30 ตามลำดับ การจัดอันดับนี้สะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพของไทยในการดึงดูดการลงทุนจากทั่วโลก
นายกรัฐมนตรีเศรษฐา ทวีสิน กล่าวถึงการจัดอันดับนี้ว่า "เป็นสัญญาณที่ดีที่แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมั่นของนานาชาติต่อเศรษฐกิจไทย เราจะเดินหน้าปรับปรุงสภาพแวดล้อมทางธุรกิจให้ดียิ่งขึ้น"
ผลกระทบต่อเศรษฐกิจ
การติดอันดับดังกล่าวคาดว่าจะช่วยกระตุ้นการลงทุนในประเทศ โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมเป้าหมาย เช่น ยานยนต์ไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และดิจิทัล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนโยบาย Thailand 4.0 ของรัฐบาล
นอกจากนี้ ยังช่วยเสริมสร้างภาพลักษณ์ของไทยในฐานะศูนย์กลางการลงทุนในภูมิภาค ซึ่งอาจนำไปสู่การจ้างงานที่เพิ่มขึ้นและการถ่ายทอดเทคโนโลยี
อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญชี้ว่ายังมีความท้าทายที่ต้องแก้ไข เช่น การพัฒนาทักษะแรงงาน และการปรับปรุงกฎหมายให้ทันสมัย เพื่อรักษาความสามารถในการแข่งขันในระยะยาว
